Geldropse Open Kampioenschappen 2025
Bij dit toernooi heb ik gemerkt dat de quotes “Never give up!” en “After failure there is succes” waar zijn!
Het seizoen 2024/2025 was niet mijn beste. In 2024 heb ik slechts één kwartfinale gehaald; de rest bestond vooral uit frustratie en pijn. Het was een seizoen vol blessures waar maar geen einde aan leek te komen. Tijdens toernooien constant bij de fysio moeten zitten, is natuurlijk niet waar je het voor doet!
‘Ik geef niet op, dat heb ik nooit gedaan!’ Die zin bleef maar door mijn hoofd spoken. Privé speelde er helaas wat me raakte, maar dat maakte me mentaal juist sterker. Ik wilde winnen. Niet voor mezelf, maar voor die ene persoon. Want die geeft ook nooit op!
De wedstrijd leek me door de vingers te glippen. Na een sterke start brak de bespanning van mijn tegenstander. Het inslaan met zijn nieuwe racket duurde voor mijn gevoel veel te lang; de frustratie sloeg toe en ik verloor de tweede set. Gelukkig herpakte ik me in de beslissende derde set: 21-11.
Na een moeizame kwartfinale (21-12, 22-20) stond ik in mijn eerste halve finale van het seizoen. De twijfel sloeg toe; mijn lichaam was op, maar mijn wilskracht won. Hoewel ik na de eerste set dacht: “Hij is beter dan ik!”, wist ik het spel samen met mijn coach tactisch om te draaien. Na verlies in de eerste set (16-21) gaf de winst in de tweede (21-13) een enorme boost.
De derde set werd een ware slagveld. Na de winst (21-14) plofte ik neer: “EINDELIJK!” Mijn eerste finale in deze categorie was een feit. En de kers op de taart? Ik mag aantreden tegen mijn eigen clubgenoot!
De finale was een ware derby: BC Shot tegen BC Shot. Een droomscenario voor de club, maar een mentale strijd voor ons. Wie zou de titel pakken waar we allebei zo naar smachtten?
De zenuwen namen in de eerste set de overhand. Ik maakte tactische fouten, viel op de verkeerde momenten aan en verloor nipt met 21-23. In de tweede set wist ik de spanning eindelijk van me af te schudden. Ik ging tot het gaatje, maakte de juiste keuzes en trok de stand overtuigend recht: 21-12.
Toen volgde de final countdown. Na een ware strijd van 49 minuten bleek ik in de derde set de sterkste. Met 21-9 was de titel eindelijk binnen! Na het laatste punt viel ik op mijn knieën. In een lastig seizoen toch nog zo knallen op dit toernooi… dat voelt heerlijk!!
